چند درصد از زنان به ندرت ارگاسم را تجربه میکنند
پرسش: چند درصد از زنان به ندرت ارگاسم را تجربه
میکنند و یا حتی اصلاً به اوج لذت جنسی نمیرسند؟ چرا اینگونه است؟ در این
مورد چه کاری میتوان انجام داد؟
پاسخ: با توجه DMS-IV-Tir
(راهنمای تشخیصی و آماری اختلالهای روحی و روانی) این وضعیت, اختلال در
ارگاسم نامیده می شود که فرد میتواند در تمامی طول زندگیش با این مشکل
مواجه بوده باشد که اصطلاحاً این مورد را "اولیه" مینامیم (هیچوقت ارگاسم
را تجربه نکرده). مورد بعدی "ثانویه" است (کسی که ارگاسم را تجربه میکرده
اما در حال حاضر نمیتواند ارگاسم داشته
باشد) . مورد آخر نیز "موقعیتی" نامیده میشود بدین معنی که شخص قادر به
تجربه ی ارگاسم هست، اما نه در هر زمان و تحت هر شرایطی و با هر شریک
جنسی).
این مشکل می تواند به دلیل عوامل روحی، روانی و یا
ترکیبی از عوامل مختلف بروز نماید (عواملی مانند: عوارض جانبی داروها،
عوامل ژنتیکی، مسائل پیش آمده ی مربوط به رابطه ی عاطفی شخص، مشکلات پزشکی
و ساختاری, اتفاقات بزرگی که میتوانند زندگی فرد را تحت الشعاع قرار دهند،
فقدان اطلاعات یک فرد در مورد بدن خود، عدم مهارت از جانب دو طرف و غیره)
یک مطالعه ی بزرگ کشوری در سال ۲۰۰۱ نشان داد که، ۷ تا ۱۰ درصد از زنان
در ایالات متحده مشکلاتی را در رابطه با تجربه ی ارگاسم خود گزارش کرده
اند. در سال ۲۰۱۱ مطالعات نشان میدهد که این مشکلات در بین ۱۱ تا ۴۱ درصد
از زنان سراسر جهان شایع است و میتواند تاثیر زیادی بر کیفیت زندگی فرد،
رضایت از رابطه و به طور کلی، احساس سلامت بودن داشته باشد.
نکته مهم
این است که، ما برای یک خانم تشخیص اختلال ارگاسم (یا fod) را نمیدهیم مگر
اینکه این موضوع باعث پریشانی و اضطراب فرد شده باشد. برخی از خانمها از
این قضیه ناراحت نیستند و معنی رابطهٔ جنسی و لذت جنسی را طور دیگری
برای خودشان تعریف کرده اند.
نکته دیگری که باید ذکر کنیم اینست
که برخی از زنان کاملاً قادر به تجربه ی اوج لذت جنسیشان هستند اما
میخواهند بدانند که آیا میشود این لذت را بیشتر کرد یا نه و برای همین به
ما مراجعه میکنند. به خصوص برای خانمهایی که میتوانند ارگاسم را از
روشهای دیگری از تحریکات و با سطوح مختلف شدت، تجربه کنند . این مورد
متفاوت است و به عنوان یک "اختلال جنسی" واجد شرایط نیست، این خانمها
کافیست مهارتها و انتظارات خود و شریک جنسیشان را مدیریت کنند. برای
مثال اینها یک افسانه است که "اگر شک دارید که به اوج لذت جنسی رسیده اید
یا نه، حتما نرسیده اید وگرنه جای شکّی باقی نبود" و یا "ارگاسم واقعی
شبیه یک انفجار میماند".
برخی دیگر از خانمها نگران این موضوع
هستند که تنها تجربه ی ارگاسم را از طریق یک تماس خاص را داشته اند ( به
عنوان مثال از طریق تحریک کلیتوریس (چوچوله) و نه از طریق مقاربت واژنی بین
زن و مرد) این موضوع کاملاً طبیعیست و مطالعات نشان میدهد که در بیش از ۷۰
درصد از زنان برای رسیدن به ارگاسم، کلیتوریس نیز درگیر است و باید تحریک
شود. حال اینکه چگونه این کار انجام شود به زوج و ترجیحات آنها بستگی دارد.
خیلی مواقع هم خانم موردی ندارد اما چون آقا مشکل نعوظ یا انزال
زودرس دارد، خانم تصور میکند که قابلیت رسیدن به اوج لذت جنسی را ندارد.
توصیهای که من میکنم این است که تمرکزتان را از روی "داشتن"
یا "نداشتن" ارگاسم بردارید. وقتی در مورد رابطهٔ جنسی صحبت میکنیم،
میگوییم "تجربه جنسی" نه "داشتن ارگاسم". تجربه اوج لذت جنسی را شاید
بتوان به بالا رفتن از کوه تشبیه کرد: اگر همیشه به این فکر کنید که کی به
قله میرسید، ممکن است با این حواس پرتی وسط راه پایتان پیچ بخورد و هرگز
به قله نرسید! در ضمن بالا رفتن از کوه هدف اصلی نیست، اینکه از بودن با
هم لذت ببرید خیلی مهم تر است چون اگر رابطهٔ جنسی به یک رابطهٔ پر از
فشار و توقع تبدیل شود به مرور میلی برای انجام آن نخواهید داشت.
اگر با خواندن این پست، احساس میکنید که تجربه اوج لذت جنسی یا ارگاسم
برای شما یا شریک جنسیتان مساله ساز شده و این اطلاعات کمک زیادی نمیکند،
من توصیه میکنم که با یک مشاور زوجها که در مورد مسائل جنسی تخصص دارند
صحبت کنید که در صورت لزوم برای آزمایشات بیشتر شما را به یک پزشک ارجاع
دهند.
