امنیت و آرامش
شما پیش چه کسی احساس امنیت می کنید؟
شما خیالتان بیشتر از همه از چه کسانی راحت تر است و می دانید آرامش شما را هیچوقت به هم نمی ریزد و کنارش به آرامش می رسید؟
رابطه وقتی میماند که آدمها در کنار هم
"آرام" باشند، نه "مضطرب".
لیوان میافتد و میشکند...
ماشین تصادف میکند...
قرار دیر میشود...
چیزی یادش میرود...
اینها پایان دنیا نیست؛
اما واکنش ما میتواند پایان امنیت رابطه باشد.
گاهی یک «عیبی نداره عزیزم، پیش میاد»
قدرتی دارد که هیچ «دوستت دارم» به پایش
نمیرسد. آدمِ امن بودن یعنی در لحظههای سخت، آغوش باشیم؛ نه تهدید، تحقیر و یا ترس.
دنیای عجیب
خدایا دنیای محدودم را با حضور خودت وسعت ببخش تا بدانم وقتی پا به پای تو قدم بردارم؛ به آرامشی خواهم رسید که دیگر بیقراریها سهم روزهایم نمیشود و من میمانم و خدایی که بودنش حال دلم را خوب میکند.
امروز رهاترین روز زندگیام را تجربه میکنم. خود را به آغوش پر مهر خدایم میسپارم و با تمام وجود از موهبتهایش لذت میبرم.
دنیای ما هر روز و هر سال نسبت به گذشته سخت تر ، فقیر تر، پر اضطراب تر پیش می رود. اینگار قطار ترمز بریده و به سمت دره خطرناک با سرعت بالا حرکت می کند.
خدایا چرا ما را امتحان می کنی؟ ما طاقت امتحانات سخت را نداریم. بر ما آسان بگیر و رحم کن. به فرزندان و بچه های ما رحم کن
کوه درد
سخت است ...
کوه درد باشی و دیگران
به آرامش ظاهرت حسادت کنند!
ولی عیب نداره
بذار هر طور دوست دارند فکر کنند
مرد را درد بی درمان خوش است
درد دردی علاجش آتش است
رنگ
نگاه آدم ها و زندگی خیلی از افراد باهم متفاوت هست.
برخی از عوامل به خودت فرد بستگی داره که چطور اندیشه کنند و خیال و تصور کنند ولی برخی چیزها دست خود فرد نیست و اطرافیان، جامعه و طبیعت و .. برای فرد تاثیر گذاشته یا تعیین می کنند.
یکی از دوستان مطلبی گفت که ساعت ها به آن فکر می کردم.
اون دوست گفت که ما ها رنگ آرامش، رنگ آسایش، رنگ عدالت، زنگ تفریحات آنچنانی و... ندیدیم و در عوض رنگ نداری و درد و رنج و تبعیض و ... دیده ایم.
میشه تصور کرد که با روند فعلی جامعه، شاید برخی دیگر رنگ سفر تفریحی و زیارتی ، رنگ رستوران و پلاژ و .. رنگ آرامش و آسایش، رنگ خانه دار شدن و شغل مناسب و ... را نبینند.
رنگ...